Een heel huis voor groepen van 7 tot 14 personen

Zeven kamers met een naam, veertien bedden en vijf badkamers, zo verdeeld dat een groot gezelschap niet boven op elkaar slaapt. Elke kamer heeft een eigen thema, een eigen kleur en eigen schilderijen.

Alle met airconditioning met verwarmingsfunctie, smart-tv en radiatoren voor de winter. In twee kamers kunnen de eenpersoonsbedden tot een tweepersoonsbed worden samengezet.

De haard, en de fauteuils er zo omheen gezet dat veertien personen één gesprek kunnen voeren. Niet in aparte groepjes: in één.

Brandhout inbegrepen.

Een uitschuifbare tafel waaraan veertien personen binnen eten zonder te dringen. Twee gelijke dressoirs flankeren hem, vol verzameld serviesgoed.

Kristallen glazen, waterglazen, kopjes en borden voor iedereen. Het oude Limoges-porselein komt op verzoek tevoorschijn, vooraf afgesproken.

Een negentig centimeter breed Smeg-fornuis — het ziet eruit als de jaren vijftig en is van nu — met oven en grote afzuigkap. Werkbladen van wit carraramarmer. Gebouwd om echt voor veertien te koken, niet om op te warmen.

KitchenAid-keukenmachine, broodrooster en blender. Arcos-messen, altijd scherp. Pannen, koekenpannen en gereedschap in alle maten.

Drie manieren om koffie te zetten, want iedereen heeft de zijne: KitchenAid-espressomachine met molen, Nespresso-cups of filterkoffie.

Ontbreekt er iets dat u graag wilt, zeg het dan. Wij zijn bereikbaar voor alles wat de keuken nodig heeft.

Een biljarttafel uit de 18e eeuw, in gebruik. Geen vitrinestuk: er wordt op gespeeld. Er liggen spellen op, en u kunt schaken, dammen, backgammon of bingo krijgen.

In dezelfde ruimte als de biljarttafel: 7.1 Marantz-geluid met honderdveertig watt, Epson-beamer en groot scherm. Alle veertien passen op de banken rond het scherm.

In de zomer de airconditioning. In de winter wordt de haard aangestoken, of de radiatoren, als u de film liever zonder vuur kijkt.

Lezen is niet alleen naar woorden kijken. Naast het haardvuur in de bioscoopzaal staan tweehonderdveertig boeken over Spaanse kunst: beelden van alles wat kunst genoemd kan worden en met Valencia en Spanje te maken heeft.

En in de Reizenkamer boeken om te verdwalen in Japan, New York of Singapore.

Het huis is over eeuwen heen ingericht, niet op één middag gedecoreerd. Olieverfschilderijen, etsen en doeken in de gemeenschappelijke ruimtes en in elke kamer.

Hier worden de stukken gerestaureerd, niet vervangen. Dat is het verschil tussen een huis dat gedecoreerd is en een huis dat is bijeengebracht. Wat er is, vertellen wij bij aankomst.

Gerestaureerde keramiek uit vijf eeuwen, en het kobaltblauw-witte dambordmotief van de gevel, dat het huis zijn gezicht geeft.

De zon komt 's ochtends op en valt hier binnen. Hij ligt precies goed, en het is de plek waar iedereen belandt zonder dat iemand het voorstelt. Aan de ene kant banken, aan de andere een tafel, en plaats voor iedereen tegelijk.

Een kleine koelkast voor alledag. Onder de kussens ligt kobaltblauwe keramiek die zelf een kunstwerk is; die bedekken is jammer, maar zonder kussens erop zitten is erger.

Privé, in de openlucht, onderhouden en twaalf maanden per jaar bruikbaar. Het is niet verwarmd: in de zomer wordt het de hele dag gebruikt, in de winter vooral door gasten uit Noord-Europa.

De waterlijn draagt hetzelfde kobaltblauw-witte dambordmotief als de gevel. Eromheen ligbedden en parasols voor het hele gezelschap.

Buiten, voor acht personen, met een echte houtkachel: u steekt hem aan en hij heeft zijn tijd nodig, net als een haard. Hij werkt het hele jaar door.

U moet het vooraf laten weten, zodat hij warm is op het gewenste tijdstip.

Veertig meter overwoekerd door jasmijn, bougainville en rozen — helemaal overwoekerd, niet half. Zo'n pergola plant je niet: die heeft decennia nodig om zich te sluiten. Deze is allang gesloten.

Het is het meest gefotografeerde stuk van de tuin en het enige dat niet na te bouwen zou zijn, zelfs als je al het andere kopieerde.

Een ruim honderd jaar oude vijgenboom, met schaduw genoeg voor een tafel eronder.

Een gesloten tuinkamer voor achtentwintig personen, met airconditioning en kachel. Het is het antwoord op de vraag wat er gebeurt als het regent.

Een houtskoolbarbecue, in zijn eigen hoek van de tuin.

De vuurplaats ligt elders, in een ander deel van de tuin. Open vuur, voor rijst of gewoon om eromheen te zitten.

Een houtgestookte leemoven, de derde van de drie buitenvuren. Geen van de drie staat bij de andere.

Ze liggen niet vast: ze verhuizen door de verschillende tuinen, afhankelijk van het gezelschap en de leeftijd van de gasten.

Een met de hand geschilderde Virgen de los Desamparados uit de 18e eeuw sluit het baldakijn van het huis af. Een uniek stuk, zonder signatuur.

Naast de grote zijn er twee kleinere, meer beschutte, overwoekerd door witte en roze bougainville. Ze geven schaduw op de plekken die de grote niet bereikt.

Een tuin van cactussen en droogteplanten — het andere gezicht van de mediterrane tuin: dat wat geen water vraagt en twaalf maanden per jaar mooi staat.

De moestuin is een zelfstandig deel van het terrein, geen verstopt bedje achter het huis.

Sinds dit jaar is er een winterteelt in het bed, dus er wordt ook in januari geoogst.

Honderd meter geasfalteerde privéoprit, twaalf meter breed. Er passen twintig voertuigen op, en ook een auto met aanhanger — wat bijna geen enkel huis kan bieden.

Handig als u met paarden, motoren of materiaal voor een beurs komt. Laadpunt voor elektrische auto's en garage.

Zesenhalve hectare Clemenules-mandarijnen eromheen. In de winter wordt er geoogst, en je ruikt het vanuit de tuin.